Is outsourcing 2.0 al een achterhaald model ?

"De meeste bedrijven weten zelf niet wat ze wel of niet moeten uitbesteden."

De voorbije jaren zijn heel wat outsourcingmodellen de revue gepasseerd: van de bigbangaanpak (alles buiten) over strategische en selectieve outsourcing tot multisourcing. Maar precies die multisourcingformule roept nu torenhoge vragen op door de kwetsbaarheid van het model, en er gaan dan ook steeds meer stemmen op om tot een nieuw model te komen: outsourcing 3.0 dus.
 

Outsourcing 2.0 is niet nieuw, de term werd begin vorig jaar al gelanceerd naar analogie met web 2.0. De invulling heeft wel enige tijd op zich laten wachten, al werd wel heel snel 'offshoring 2.0' als synoniem naar voren geschoven - maar dat was een veel te beperkte definitie. Termen als 'global sourcing' en 'strategic sourcing' bleken de lading beter te dekken omdat de klassieke connotatie van 'offshoring = kostenbesparing' al lang niet meer gold. Integendeel, zelfs al hebben vele bedrijven besparingen nog hoog op hun verlanglijstje staan bij het outsourcen, toch blijken ze steeds meer op zoek te zijn naar een hogere efficiëntie en gaan ze selectiever en doordachter te werk in hun keuze van de outsourcingformule.

Maar natuurlijk zet de concurrentiële druk bedrijven er steeds meer toe aan om hun manier van werken met een kritisch oog te bekijken en na te gaan waar ze nog besparingen en productiviteitswinst uit kunnen halen. Vaak keert men dan terug naar de kern van de business (core) en gaat men over tot het uitbesteden van functies die niet rechtstreeks strategie-gerelateerd zijn, maar eerder randvoorwaarden uitmaken - payroll en accounting, rekrutering, of facilities management, om er maar een paar te noemen. Vele bedrijven gaan ook over tot het outsourcen van hun IT - vroeger alles in één keer, inclusief het IT-personeel, maar daar komt men steeds vaker van terug omdat het niet echt efficiënt blijkt te zijn en zeker niet zonder risico's.

Maar wat is core?
"Weet je wat het grote probleem is: de meeste bedrijven weten zelf niet wat ze wel of niet moeten uitbesteden", zegt Marc Lambotte, algemeen directeur van Unisys België en Luxemburg. "Ze zeggen wel: ik ga me alleen bezighouden met de kern van de zaak, maar daar knelt precies het schoentje: wat is core? Er zijn een heleboel dingen die ik als levensnoodzakelijk voor een bedrijf zou beschouwen maar niet als core - elektriciteit is noodzakelijk, maar het is niet mijn core business. Een bankkaart en een overschrijving zijn noodzakelijk voor een bank, maar niet meer core. Voor mij is alleen core wat je differentieert van de concurrentie. De rest kan noodzakelijk zijn, maar het gaat niet je succes op de markt bepalen. Dat onderscheid maken is vaak toch erg moeilijk voor een bedrijf want we zitten hier in een grijze zone - wat core is voor de ene kan louter noodzakelijk zijn voor de andere. Maar één ding moet duidelijk zijn: als core is wat je differentieert, dan moet je dat zelf doen en zeker niet in een groot outsourcingcontract stoppen. Want niemand hoeft dat te weten, dat is je intellectual property. Met al het personeelsverloop dat er bij IT-leveranciers is, kan je intellectuele eigendom immers binnen de kortste keren verspreid worden over heel de markt."